Zdenko
Denona

Wood chosen over stone — a defiance as much as a decision.

A practice rooted in the Mediterranean.

Il legno al posto della pietra — una sfida oltre che una scelta.

Drvo umjesto kamena — prkos jednako kao i odluka.

Una pratica radicata nel Mediterraneo.

Praksa ukorijenjena u Mediteranu.

Portrait of the Artist Portret umjetnika

Watch on YouTube Pogledaj na YouTubeu

TV reportage — Zdenko Denona Dundić in his studio, Novalja

TV reportaža — Zdenko Denona Dundić u atelju, Novalja

Zdenko Denona is a self-taught sculptor from Novalja, on the island of Pag. In a place where stone is the first association, he chose wood — specifically the indigenous trees of the Pag landscape: Mediterranean oak, wild olive, acacia, plum, cherry. The choice is not decorative. It carries a specific set of values: slowness, resistance, the memory held inside a single grain.

Zdenko Denona è uno scultore autodidatta di Novalja, sull'isola di Pag. In un luogo dove la pietra è la prima associazione, ha scelto il legno — gli alberi autoctoni del paesaggio di Pag: quercia mediterranea, olivo selvatico, acacia, prugno. Una scelta non decorativa, ma di valori: lentezza, resistenza, la memoria custodita in una singola venatura.

Zdenko Denona je samouki kipar iz Novalje na otoku Pagu. Na mjestu gdje je kamen prva asocijacija, on je odabrao drvo — točnije autohtone vrste paškoga krajolika: hrast medunac, divlja maslina, akacija, šljiva, trešnja. Taj izbor nije dekorativan. U njemu je sadržan određeni vrijednosni sklop: sporost, otpornost, sjećanje pohranjeno u jednoj jedinstvenoj žili.

Every sculpture is carved from a single piece of wood. No joints, no assembly. This is the formal rule at the heart of the practice — and it shapes everything: the scale of the work, the subjects it can hold, the time it demands. The themes that emerge — the Crucifixion, the mermaid, the fisherman, the human face — are not chosen for iconographic convenience. They grow out of the material, the island, the silence between the two.

Ogni scultura è scolpita da un unico pezzo di legno. Nessun giunto, nessun assemblaggio. Questa è la regola formale al cuore della pratica — e plasma tutto: la scala dell'opera, i soggetti che può contenere, il tempo che richiede.

Svaka skulptura isklesana je iz jednog komada drva. Bez spajanja, bez sklapanja. To je formalno pravilo u srcu njegova kiparstva — i ono oblikuje sve: dimenzije rada, teme koje može nositi, vrijeme koje zahtijeva. Teme koje se pojavljuju — Raspelo, sirena, ribar, ljudsko lice — nisu odabrane zbog ikonografske pogodnosti. Izranjaju iz materijala, otoka, tišine između njih.

His work sits between the classical and the naïve — technically demanding yet free from academic convention. It vibrates between the sacred and the quotidian, between the figures of the New Testament and the ordinary faces of Novalja. Works are held in private collections across Europe and the Americas.

Il suo lavoro si colloca tra il classico e il naïf — tecnicamente esigente, ma libero dalla convenzione accademica. Vibra tra il sacro e il quotidiano. Le opere si trovano in collezioni private in Europa e nelle Americhe.

Njegovo djelo stoji između klasičnog i naivnog — tehnički zahtjevno, ali slobodno od akademske konvencije. Vibrira između sakralnog i svakodnevnog, između likova Novoga zavjeta i običnih lica Novalje. Radovi se nalaze u privatnim zbirkama diljem Europe i Amerike.